Ważna rola witamin K2 i D dla zdrowia kości u dzieci

The Journal of the American College of Nutrition opublikował ważny artykuł przeglądowy, który podkreśla wpływ suplementacji witaminą K2 w połączeniu z witaminą D i wapniem na zmniejszoną liczbę występowania złamań kości u dzieci i młodzieży.

Według dr Vladimira Badmaeva, autora artykułu oraz dyrektora i założyciela American Medical Holdings, Inc., ostatnie dane pokazują niepokojący wzrost liczby przypadków złamań kości u zdrowych dzieci i młodzieży. Istnieje wiele czynników ryzyka, które mogą przyczyniać się tego faktu, a nieprawidłowa dieta i niedostateczne dostarczanie składników odżywczych, w tym wapnia, witaminy D i witaminy K, należą do głównych czynników”.

Dr Badmaev przewodniczył międzynarodowemu konsorcjum badawczemu w Stanach Zjednoczonych i w Polsce, które zebrało się w celu przeglądu obszernego zbioru badań (epidemiologicznych i klinicznych) pokazujących czynniki środowiskowe i żywieniowe wpływające na zdrowie kości u dzieci.

Badmaev wyjaśnia, że szczególna rola witaminy K2, zwłaszcza menachinonu-7 (MK-7), została ostatnio podkreślona w literaturze i odróżniona od witaminy K1 w utrzymaniu homeostazy wapniowej i zdrowego układu kostnego dzieci i młodzieży. „Badania epidemiologiczne i kliniczne prezentują nowy schemat żywieniowy dla bezpiecznego dostarczania wapnia, który wymaga jednoczesnej suplementacji zarówno witaminą D, jak i K.

– Wyniki badania są znaczące ponieważ jednoznacznie wykazują znaczenie witaminy K2 dla zdrowia dzieci” – mówiła dr Katarzyna Maresz, prezes ISHF oraz członek zespołu badawczego. – To badanie pokazało, że dzieci są grupą, która cierpi na największe niedobory witaminy K2. Przyjmowanie 45 mcg K2 dziennie poprawia aktywację osteokalcyny, białka zależnego od witaminy K, odpowiedzialnego za wiązanie wapnia z macierzą mineralną kości i poprawa zdrowie kości – dodaje dr Maresz.

Badmaev podsumował: – Nowy schemat żywieniowy nie tylko zapobiegnie złamaniom kości wśród dzieci i młodzieży, ale także przyczyni się do zapobiegania rozwoju osteoporozy i problemów sercowo-naczyniowych w późniejszym wieku”.